یکشنبه, ۲ اردیبهشت , ۱۳۹۷
تاريخ انتشار: ۲۲ آذر ۱۳۹۴
کد خبر: 2759

به گزارش رومشکان نیوز:

amin

امین امرایی: نگاهم روی آخرین عکسی که در بیست‌وهفتمین روز پاییز از دریاچه‌ی کیو گرفته بودم زوم شده است. گاهی به عکس می‌نگرم و گاهی به منظره‌ی زیبای کیو، حسی سرشار از شادابی در من به‌وجود می‌آید. صدای سنگین کشیدن پا روی برگ‌های ریخته شده‌ی کنار دریاچه همه‌ی افکارم ‌را به هم می‌ریزد…

تلو‌تلو می‌خورد. با یک پیراهن گشاد و یک شلوار جین، موهایش به‌هم ‌ریخته‌است. کیسه‌ای پر از درد و رنج بر دوش دارد. در حالی‌که سیگاری در لابه‌لای انگشتانش گرفته است و گه‌گداری پکی به آن می‌زند، به سمت من می‌آید.

کمی خودم را جمع‌و‌جور می‌کنم، شاید ترس باشد و یا شاید نوعی نخواستن!

کم‌کم به یک قدمی من می‌رسد، سر جایم خشکم می‌زند؛ انگار که سنگ شده بودم و نمی‌توانستم از جایم تکان بخورم. لب‌هایم به‌هم دوخته شده است؛ فقط صدای تالاپ تولوپِ قلبم را می‌توانم بشنوم.

روی صندلی کنار من می‌نشیند. در حالی‌که سرش را می‌خاراند و گاهی هم اطراف سینه‌اش را، با صدای نخراشیده و نتراشیده‌اش می‌گوید: «ببخشید! شما این دور و برارو می‌شناسی؟»

کمی از او فاصله می‌گیرم به ‌گونه‌ای که ناراحت نشود می‌گویم: «تقریباً!»

پک عمیقی به سیگارش می‌زند. توده‌ای دود را از بینی‌اش بیرون می‌ریزد و در صورت من رها می‌کند و می‌گوید: «این‌طرف‌ها خونه‌ی تَرک می‌شناسی؟»

با بی‌میلی تمام گفتم:« نه! واسه چی می‌خوای؟»

دندان‌های زردش را به هم می‌زند و ادامه می‌دهد: «خسته شدم، کمکم کن!»

فضا کمی برای من آرام‌تر شده است.

-چه کمکی می‌تونم به تو بکنم؟

کمی ملتمسانه‌تر شده است!

-به قیافم نگاه نکن، منم باید زندگی کنم، تا الان خیلی اشتباه کردم، ولی می‌خوام زندگی کنم، من یه بچه دارم، دوست دارم منو بابای خودش بدونه…

کمکم کن! می‌خوام ترک کنم! یه جا واسه ترک نشونم بده…!

همان لحظه چهره‌ی دخترم «درسا» ظاهر می‌شود. با نگاهی معصوم و خنده‌ای زیبا…! خیلی منقلب می‌شوم. نشانی دو کمپ ترک اعتیاد را به او می‌دهم و برای محکم‌کاری آدرس شورای هماهنگی مبارزه با موادمخدر را هم برایش می‌نویسم. هرچند می‌دانم شاید نشانی دوم را نتواند پیدا کند…!

ته سیگارش را زیر پایش می‌اندازد و با نگاهی آرام می‌گوید: «ممنون!»

لنگان لنگان به‌راهش ادامه می‌دهد…

با رفتنش سکوتی عمیق بین من و دریاچه برقرار می‌شود.

دلم برایش می‌سوزد، ایستاده نگاهش می‌کنم.

همان‌طور که به رفتنش خیره شده‌ام، ناگهان بر می‌گردد. دستش را بالا می‌آورد و می‌گوید: «برام دعا کن…»

دستهایم ناخودآگاه بالا می‌آید. با صدای بلند می‌گویم: «خیلی مردی…»

با خود می‌گویم: «ای کاش منم به اندازه‌ی او مرد بودم…»

با خودم تکرار می‌کنم: «کاش برخی از مسئولان و پشت‌میز نشینان هم به اندازه‌ی او مرد بودند…!»

گزارشی که در ادامه‌ می‌آید، نه به‌ قصد تخریب کسی است و نه برای خوش‌آمد فردی…

 

روزهای تلخ بی‌هویتی در شورای هماهنگی مبارزه با موادمخدر

بعد از رفتن آن مرد، یاد سال‌های گذشته‌ی کاری افتادم، چندسال پیش و تا اواخر سال گذشته خیلی با مقوله‌ی اعتیاد و راه‌کارهای او آشنا شده بودم و تنها دلیلش حضور فعال مدیریت قبلی شورای هماهنگی مبارزه با مواد مخدر استان بود که بدون اغراق تعامل بسیار سازنده و خوبی با رسانه‌ها و مردم داشت. متأسفانه دیگر خبری از آن همه فعالیت رسانه‌ای و کاری نیست. شاید با رفتن فراشی از شورای هماهنگی مبارزه با موادمخدر، روزهای تلخ بی‌هویتی به این شورا رسیده است.

شورایی که بنابر نظر ستاد مبارزه با موادمخدر کشور، همیشه جزء رتبه‌های برتر کشور محسوب می‌شد امروز بدون کوچک‌ترین خبری در انزوا قرار گرفته و روزهای سرد پاییزی را به مانند ۹ ماه گذشته طی می‌کند.

این روزها که موادمخدر به‌عنوان یکی از چالش‌های مهم مردم و دولت‌مردان تبدیل شده است، جای مردان پرتلاش و بدون ادعا خالیست که با دست خالی به جنگ سخت اعتیاد بروند.

خیلی از کارشناسان و متخصصان بر این عقیده‌اند که بیکاری و روزمرگی جوانان از علت‌های مهم سوق یافتن آن‌ها به سمت مقوله اعتیاد است.

لرستان نیز از این قاعده مستثنی نبوده و به‌دلیل نرخ بالای بیکاری مسئله‌ی اعتیاد روزبه‌روز جوانان بیش‌تری را تهدید کرده که همین امر باعث شده خانواده‌ها زنگ خطر را احساس کنند.

جا‌به‌جایی ساختمان شورا، کمک به انزوای بیش‌تر

در سال‌های نه‌چندان دور گذشته پیش‌گیری و مبارزه با موادمخدر در لرستان جایگاه ویژه‌ای پیدا کرده و بدون اغراق تیم مدیریتی قبل بسیار مثمر ثمر و فعال کار می‌کردند ولی متأسفانه چندماهی است که مدیریت جدید این شورا، دوری از رسانه‌ها و هم‌چنین عدم نیاز رسانه‌ها را بهترین شیوه برای خود می‌داند و حتا با جا‌به‌جا کردن ساختمان استیجاری این شورا به یکی از کورترین نقاط مرکز استان، عملاً خود را پنهان‌تر از همیشه کرده است.

مدیریت قبلی شورا با تبدیل مبارزه با موادمخدر از یک حرف به یک مسئله، خود را پاسخ‌گو کرده و روابط عمومی خود را به یکی از فعال‌ترین روابط عمومی‌های دستگاه‌های استان تبدیل کرده بود. این در حالی است که امروز شاهدیم مدیریت جدید نه‌تنها پاسخ‌گوی رسانه‌ها نیست بلکه بنابر شنیده‌ها در برابر ارباب رجوع هم موضع گرفته و به تندی با آن‌ها برخورد می‌نماید.

روزگاری شورای هماهنگی مأمنی برای گوش دادن بود و امروز جایگاهی برای فرار از حضور مردم.

یک زمان مدیریت قبلی این شورا با تمام توان مسئولان را پای کار می‌کشید و مهم‌ترین نقطه ضعف فعالیت خود در عرصه‌ی مبارزه با موادمخدر را عدم حساسیت مدیران به این مسئله می‌دانست و امروز می‌بینیم که شورای هماهنگی مبارزه با مواد مخدر نه‌تنها رسانه‌ها را جدی نمی‌گیرد، بلکه با تغییر مکان خود، مردم را هم هاج و واج گذاشته است.

 

تغییری که استاندار را به اهدافش نرساند

جایگاه خوش و قابل اطمینان سال‌های گذشته‌ی شورای هماهنگی مبارزه با مواد مخدر استان چه در کشور و چه در استان باعث شناخت بهتر مردم و نزدیکی آن‌ها به شورا شده بود و نه‌تنها مدیریت این شورا را ستایش می‌کردند بلکه او را به مانند یک دوست و برادر می‌دانستند و امروز این جایگاه روزهای بسیار تلخ و سردی را می‌گذراند.

روزهای نخستین روی‌کار آمدن مدیریت جدید، خیلی‌ها امیدوار به ادامه‌‌ی برنامه‌های تیم قبلی بودند و انتظار داشتند که این جایگاه که با کمک همه‌ی مردم، رسانه‌ها، مدیران و مسئولان به سختی به‌دست آمده بود نه‌تنها حفظ شود بلکه توسعه یابد. ولی به نظر می‌رسد برخلاف بسیاری از تغییرات موفق استاندار لرستان که موجبات رشد و بالندگی استان را در پی داشته است، دولت تدبیر و امید نتوانسته در بحث بااهمیت مبارزه با موادمخدر مدیری جسور و پرتلاش را انتخاب نماید و با آوردن فردی که کمترین اطلاعات را از حوزه‌ی موادمخدر داشت، هم به شخص مدیر کم‌لطفی شد و هم بسیاری از داشته‌های ارزشمند قبلی از بین رفت.

انتخاب فردی با مدرک تحصیلی حسابداری که عمده‌ترین فعالیتش در حوزه‌ی مالی بوده است برای یک پست حساس فرهنگی، اجتماعی جای سؤال بسیاری دارد. تغییری که می‌توان گفت شاید نتوانست استاندار لرستان را در رسیدن به اهدافش در راه مبارزه با موادمخدر نزدیک کند.

مدیریت فعلی شورای هماهنگی بدون داشتن تجربه و سابقه‌ای در بحث مبارزه با موادمخدر، بر این سمت گماشته شد و نتوانست هم‌پای سیاست‌های دولت یازدهم پیش برود. تاجایی که بسیاری از دل‌سوزان عرصه‌ی رسانه را از این شورا دور کرده که به خیال خود شورا با چالش روبه‌رو نشود، غافل از این‌که رسانه بازویی توانمند برای چنین فعالیت‌هایی است.

بسیاری از کارشناسان و نخبگان اهل قلم بر این باورند که مدیریت شورای هماهنگی مبارزه با موادمخدر نیازمند تغییر است و باید برای این نهاد مهم در حوزه‌ی مبارزه با موادمخدر فکری اساسی شود.

به‌نظر می‌رسد استاندار بازوند، به‌عنوان رییس شورای مبارزه با موادمخدر استان باید اندیشه‌ای برای مهم‌ترین دستگاه فرهنگی مبارزه با موادمخدر استان نماید و با تغییر مدیریت و یا ساماندهی اوضاع، یک‌بار دیگر روزهای طلایی اطمینان مردم به مسئولان مبارزه با موادمخدر را برگرداند.

 

آمارها خبر از پس‌رفت می‌دهند

نگاهی گذرا به برخی آمار و ارقام و مقایسه‌ی آماری سال ۹۳ با ۹۴ به‌خوبی نشانگر روزهای تاریک شورای هماهنگی مبارزه با موادمخدر استان لرستان است که در ذیل به تعدادی از آن‌ها اشاره می‌شود:

-در حوزه‌ی ساخت و تولید برنامه‌های تلویزیونی در سال ۹۳ برنامه‌‌های زیادی با حضور کارشناسان، تولید و پخش گردید. این در حالی است که در سال ۹۴ تا کنون حتا یک‌ برنامه هم ساخته نشده است.

-نشست خبری با رسانه‌های گروهی استان در سال ۹۳ چهار نشست بوده (هر فصل یک نشست) و در سال ۹۴ تا کنون نشستی برگزار نگردیده است.

-طبق عملکرد ارائه شده به رسانه‌ها در آخرین نشست خبری سال ۹۳ مدیریت قبلی، به وضوح آگهی‌های تبلیغاتی به صورت بنر و بیلبوردهای تبلیغاتی در سطح شهر قابل مشاهده بود و اکنون فقط در هفته‌ی مبارزه با مواد مخدر ۴ یا ۵ مورد کار شده است.

-ارائه‌ی خبر و گزارش و پیام‌های هشدار چاپ شده در نشریات محلی و سراسری در سال ۹۳ بسیار پررنگ بوده که این مهم با ورود مدیریت جدید ناچیز و غیرقابل ارائه بوده است.

-پخش تیزرهای تبلیغاتی و آگهی‌های هشدار تلویزیونی در راستای مبارزه با موادمخدر در سال ۹۳ بسیار بالا و به صورت روزانه بوده است که از زمان ورود مدیریت جدید هنوز یک مورد هم مشاهده نشده است.

-در سال‌های گذشته شرکت در برنامه‌ی گفت‌وگوی ویژه‌ی خبری شبکه‌ی افلاک یکی از اولویت‌های مدیریت شورا بود. در حالی که در سال ۹۴ هنوز اقدامی صورت نگرفته است.

-بازدید از مراکز ترک اعتیاد و خانه‌های بهبودی به همراه رسانه‌ها در سال‌های گذشته به دفعات انجام می‌گرفت و در سال ۹۴ نه‌تنها رسانه‌ها از همه‌جا بی اطلاع هستند بلکه اگر بازدیدی هم بوده است در سکوت کامل خبری انجام شده است.

-طبق آمار ارائه شده در سال ۹۳ کمیسیون فروش اموال مصادره‌ای شورا بسیار فعال بوده و در سال ۹۴ تا کنون آماری ارائه نشده و ظاهراً کمیسیونی تشکیل نشده است.

-تعامل با مدیران سایر دستگاه‌ها و نشست با نمایندگان مجلس شورای اسلامی در دوران مدیریت قبلی شورا یکی از اولویت‌ها بود در حالی که تا کنون نشستی با هیچ یک از نمایندگان مجلس در جهت پیش‌برد فعالیت‌های مبارزه با موادمخدر صورت نگرفته است. و …

موارد بیان شده‌ی بالا تنها گوشه‌ای از عملکردهای مدیریت قبلی و فعلی شورای هماهنگی مبارزه با موادمخدر استان بود که به نظرتان رسید. حال سؤال این است که روند فعلی، وضعیت موادمخدر استان را به کجا خواهد برد؟ و استاندار لرستان چه زمانی برای تغییر در این روند روبه‌عقب گام‌ نهایی را برخواهد داشت.

استفاده از مدیر جامعه‌شناس و باتجربه، راه برون‌رفت از شرایط فعلی

بدون شک مسئله‌ی موادمخدر یکی از چالش‌های استاندار لرستان و سایر مسئولان دستگاه‌های امنیتی است و پرداختن به این موضوع می‌تواند یکی از راه‌های توسعه‌ی استان و رسیدن به افق روشن باشد.

ساماندهی اوضاع به‌هم ریخته‌ی مبارزه‌ با موادمخدر، اولویتی است که مدیریت ارشد استان باید برای آن چاره‌اندیشی کند و به این مسئله‌ی خطرناک اجتماعی نگاهی ویژه داشته باشد.

دورکردن رسانه‌های دل‌سوز و تنها مصاحبه‌های تکراری با دو یا سه نشریه‌ی خاص، عدم ارائه‌ی عملکرد مثبت، نگرانی برخی مسئولان استان از وضعیت موجود، عدم برخورد مناسب با ارباب رجوع، نبود فعالیت‌های برنامه‌محور و … همه و همه نگرانی‌هایست که می‌طلبد استاندار لرستان آستینش را برای سر و سامان دادن به وضعیت موجود بالا بزند.

به نظر می‌رسد انزوا برای شورای هماهنگی مبارزه با موادمخدر لرستان به اوج خود رسیده و وقت آن است که با همت استاندار و ایجاد تغییراتی در این حوزه، شاهد رشد و بالندگی مبارزه با موادمخدر باشیم.

حضور چهره‌های موجه اجتماعی و فرهنگی برای مدیریت چنین پست‌های حساسی می‌تواند کمک‌کننده‌ی خوبی برای استاندار و تیم مدیریتی وی در پیش‌برد برنامه‌های استان باشد.

استفاده از ظرفیت‌های انسانی موجود در استان و استانداری که در میان آن‌ها تحصیل کرده‌های جامعه‌شناسی و علوم اجتماعی نیز وجود دارند می‌تواند شورای هماهنگی مبارزه با موادمخدر استان را به روزهای روشن خود بازگرداند.

 

amin


نظرات کاربران
  1. کیهان امرایی می‌گه:

    مرسی اقای امرایی… از تلاش شما برای کمک به معتادان وحفظ ارامش مردم بسیار ممنون هستیم/کیهان امرایی پلدختر/

  2. کوهدشتی می‌گه:

    با سلام به همه منادیان نجات بشر. ضمن تشکر از آقای امرایی، باید گفت تا زمانی که واگذاری پست های اداری و مدیریتی بر اساس رابطه و زد وبندهای سیاسی استوار است نباید شاهد هیچ اتفاق خاصی برای توده مردم بود.این دوستان دل خودشونو به برگزاری جلسه شورای مبارزه با مواد مخدر در فرمانداری ها و پخش آن از شبکه استانی خوش کرده اند در حالیکه بیش ۸۰% سوپرمارکت های شهر کوهدشت به محل توزیع و فروش مواد مخدر تبدیل شده است.به خدا دیگه گریه هم دردی دوا نمیکنه…

جدید ترین اخبار

اخبار تصادفی