یکشنبه, ۲ اردیبهشت , ۱۳۹۷
تاريخ انتشار: ۲۸ مهر ۱۳۹۴
کد خبر: 2118

به گزارش رومشکان نیوز:

amin

امین امرایی: حمل‌و‌نقل به‌عنوان یکی از شاخص‌های توسعه‌یافتگی هر کشور، عامل مهمی در توزیع متناسب جمعیت و ایجاد دسترسی مناسب به مراکز جمعیتی، کشاورزی، صنعتی، تجاری، فرهنگی و تفریحی به‌شمار می‌رود.

جایگاه حمل‌ونقل به‌عنوان هسته‌ی اولیه‌ی اقتصادی چنان حساس است که حتا در پیش‌رفته‌ترین کشورهای جهان، هرگونه نقص و وقفه در این بخش زیان‌های اقتصادی جبران ناپذیری را به‌دنبال دارد.

نگاهی به وضعیت جاده‌های کشور و آمار کشته شدن هم‌وطنان‌مان در این جاده‌های مرگ و هم‌چنین تماس‌های بسیاری از مردم در خصوص یکی از جاده‌های پرتردد غرب کشور باعث شد، سری به جاده‌ی ترانزیتی اسلام‌آباد ـ پل‌دختر زده، از نزدیک با مشکلات و معضلات این جاده و نگرانی‌های رانندگان بیش‌تر آشنا شویم.

این جاده راه مواصلاتی و ترانزیتی شهرستان‌های اسلام‌آباد (کرمانشاه) و پل‌دختر (لرستان) است که از استان ایلام هم گذر می‌کند و متأسفانه به‌دلیل داشتن وضعیت نامناسب و نداشتن شانه‌ی خاکی، شاهد تصادفات زیادی در این مسیر هستیم.

مشکلات و موارد متعدد دیگری نیز هستند که همواره نظر هر گذر کننده از این جاده‌ی خطرناک را به خود جلب می‌کند که به نوبه‌ی خود مشارکت و همکاری تنگاتنگ مسئولان حوزه‌‌ی راه در سه استان کرمانشاه، ایلام و لرستان را می‌طلبد که برخی از آن‌ها عبارتند از: آسفالت نامناسب جاده، کم‌عرض بودن جاده، نداشتن گارد ریل و علائم هشدار دهنده در قسمت‌های خطرناک جاده، نداشتن شانه خاکی در بسیاری از نقاط جاده، نداشتن خط‌کشی مناسب، نداشتن روشنایی مناسب، رانش زمین در برخی از نقاط و عدم نصب علایم هشدار دهنده در این قسمت‌ها، برداشت سنگ از کنار جاده در محل‌های مختلف و رها کردن آن محل‌ها به‌همان حالت ناامن و بسیاری موارد دیگر.

سالانه علاوه بر خسارت‌های مالی بسیاری که به‌خاطر نبود راه مناسب به صاحبان خودروها وارد می‌شود، شاهد کشته شدن هم‌وطنان‌مان در این مسیر هستیم و مردم خواستار همت مسئولان برای جلوگیری از تکرار حوادث خون‌بار در این محور پرتردد می‌باشند.

در مورد هزینه‌های روحی و روانی تصادفات بر خانواده‌ها به‌ویژه زمانی که حوادث رانندگی، مرگ یکی از افراد خانواده را به‌دنبال داشته باشد، فقط کسانی می‌توانند قضاوت کنند که طعم تلخ آن را چشیده باشند و به طور حتم تا زمانی که شخصی چنین فاجعه‌ای را از نزدیک لمس و عزیز خود را تقدیم خاک نکند نمی‌تواند حادثه دیدگان را درک کند.

مسؤلان امر، باید ارتقا و به‌سازی جاده‌های کشور را جزو دغدغه‌های اصلی خویش قرار داده و بر این باور باشند که تعریض و ایمن‌سازی این محورها می‌تواند بزرگ‌ترین اتفاق راه‌سازی کشور باشد.

بهره‌گیری حداکثری از ظرفیت‌های موجود در بخش جاده‌ی ترانزیتی باید به طریق کارآمد انجام شود و این امر موجب می‌شود که ما در عرصه‌ی مبادلات تجاری گام‌های مثبتی برداریم.

خیلی از رانندگان دلی پردرد از وضعیت آسفالت جاده‌ی اسلام‌آباد به پل‌دختر دارند و معتقدند که بدترین چیز برای رانندگان همین چاله‌ها و آسفالت‌های وصله شده است به‌طوری که هنگام عبور با لرزش‌ها و سر و صداهای عجیبی در داخل خودرو مواجه می‌شوند و انگار در جاده‌های خاکی در حال رانندگی هستند.

یکی از رانندگان که به گفته‌ی خودش چندین سال است از این جاده عبور می‌کند در مورد وجود چاله‌ها و دست‌اندازهای موجود در سطح جاده گفت: «فکر می‌کنم اگر آسفالت جاده را جمع کنیم کمتر به وسایل نقلیه آسیب می‌رسد.»

راننده‌ای دیگر که برای استراحت ایستاده بود، مدعی شد: «این مسیر از جمله جاده‌هایی است که نیاز اساسی به آسفالت‌ریزی مناسب دارد سیل اتومبیل‌هایی که هرروز در این جاده حرکت می‌کنند و مسافران غریبه‌ای که به این مسیر می‌‌آیند، این را می‌‌طلبد که توجه بیش‌تری به این مسیر شود.»

یکی دیگر از رانندگان علاوه بر وضعیت نامناسب جاده به عدم نظارت مسئولان بر جایگاه‌های سوخت گله‌مند بود و با دلی پر اظهار داشت:«متأسفانه از زمانی که پای خودروهای عراقی به این جاده باز شده است، جایگاه‌داران سوخت گازوئیل را به ایرانی‌ها نمی‌فروشند و خرابی جایگاه را بهانه می‌آورند و همان سوخت را به کامیون‌های عراقی به چند برابر قیمت می‌فروشند و کسی هم پیگیر مشکلات این جاده نیست.»

یکی از همکاران خودمان در همین خصوص می‌گوید: «جاده‌ی عجیبی است به‌یک‌باره از روی آسفالت به خاکی می‌روی و بعد چاله و دست‌انداز، آدم از این وضعیت خجالت می‌کشد.»

علاوه بر مشکلات مورد اشاره، واژگونی خودروهای عراقی حامل مواد سوختی نیز به یکی از دغدغه‌های مهم زیست‌محیطی منطقه تبدیل شده است. خسارات بسیار سنگینی که این‌گونه واژگونی‌ها به محیط‌زیست طبیعی منطقه وارد کرده به‌حدی جدی است که می‌تواند به‌عنوان یک تهدید و بحران زیست‌محیطی مطرح شود و در کنار این تخریب محیط‌زیست، ایجاد ترافیک‌های چندساعته در این محور به‌دلیل همین واژگونی‌ها بسیاری از رانندگان را کلافه کرده است. این در حالی است که سهم مردم منطقه از این همه استفاده‌ی تجاری کشور همسایه فقط آلودگی زیست‌محیطی و هوای ناسالم است.

استان لرستان در مسیر کریدور ارتباطی عراق با ایران و کشورهای شرقی ایران است. همین موضوع تردد تانکرهای حامل مشتقات نفتی را از این کریدور به‌شدت افزایش داده است، اما نه‌تنها نظارت ویژه‌ای روی تردد این تانکرهای حامل موادنفتی قابل اشتعال و خطرناک نمی‌شود بلکه برای تردد آن‌ها هیچ‌زمانی هم تعیین نمی‌شود.

در نشستی که مدیرکل راه‌وشهرسازی استان لرستان با خبرنگاران داشت این سؤال مطرح شد که سرنوشت این جاده‌ چه خواهد شد و چه راه‌حلی برای بهتر شدن اوضاع محور مورد نظر اندیشیده شده است؟

شهرام ملکی، در همین خصوص اظهار داشت: «متأسفانه بودجه‌ای که برای این محور در نظر گرفته شده است بسیار ناچیز بوده و جواب‌گوی وضعیت موجود نیست.»

وی ادامه داد: «به‌سازی این محور نیازمند ردیف بودجه‌ای ملی است و نمی‌توان از ردیف‌های استانی برای آن هزینه کرد.»

مدیرکل راه‌وشهرسازی لرستان با در اولویت دانستن تکمیل چهارخطه‌های استان افزود: «با وجود این شرایط اداره‌کل راه استان تلاش خود را برای بهبود وضعیت موجود انجام داده و امیدواریم که هرچه زودتر ردیف بودجه‌ای مشخص برای آن از سوی دولت معین شود.»

وی وضعیت جاده‌ی اسلام‌آباد_ پل‌دختر را بسیار ناامید کننده خواند و گفت: «در بازدیدهایی که از این منطقه داشته‌ایم همه‌ی نیازمندی‌ها و کمبودهای جاده در حوزه‌ی لرستان مورد ارزیابی قرار گرفته است.»

به هر روی، درد دل مردم و رانندگان این محور ترانزیتی زیاد است و مجالی برای بازگو کردن همه‌ی این موارد نیست ولی باید گفت: مسئولان وزارتی و نمایندگان استان در مجلس، بهتر است به‌جای ورود به مسائل سیاسی و بدون دلیل سری به جاده‌های مربوطه زده و قبل از رسیدن حادثه‌ای دیگر، ردپای مرگ را از کمین‌گاه جاده‌ی اسلام‌آباد ـ پل‌دختر دور کنند.

امین امرایی

amin


نظرات کاربران
  1. دوست می‌گه:

    اقای امرایی شما نظرتون بجا واز هر لحاظ منطقی وقابل توجیح نیست تنها یک چیز رودر نظر داشته باشید این جاده تعلق به لرستان نداره از لحاظ اعتباری راه مواصلاتی خوزستان کرمانشاه هستش ودیگری هجمه تانکر های عراقی باعث تخریب این جاده وموجب درست شدن موج ودست انداز هستش حتی این رو هم بدونید که بحثه علایم هیچ جاده ای بدون علایم اداره راه از پیمانکار تحویل قطعی نمیگیره کمی هم باید فرهنگ سازی بشه من شاهد بود ساختمانی در یکی از روستاهای اطراف این محور تابلو میفروخت……هر تابلو هزینه ای بالغ بر سیصد هزار در بر داره باز حق بامردمه ولی فقط نباید ارگانی رو انتقاد کرد

جدید ترین اخبار

اخبار تصادفی